ඒ තරමටම එයාගෙ එලියෙන් වැහිලයි හිටියෙ.
හදක් වෙලා එයා පායනකොට තමයි තවත් තරු අතරින් මමත් ඉන්නව කියල දැනගත්තෙ.
එතකොට තමයි පිච්චිලා පොලවට කඩන් වැටුනෙ මම...
පිච්චිලා කඩන් වැටුනු තරුවක් අලුවෙලා දැන්...
ඒ තරමටම එයාගෙ එලියෙන් වැහිලයි හිටියෙ.
හදක් වෙලා එයා පායනකොට තමයි තවත් තරු අතරින් මමත් ඉන්නව කියල දැනගත්තෙ.
එතකොට තමයි පිච්චිලා පොලවට කඩන් වැටුනෙ මම...
පිච්චිලා කඩන් වැටුනු තරුවක් අලුවෙලා දැන්...
වෙරල මෙන් රල පහර නිවෙනා බලා ඉමි සමුදුර දිහා
රැල්ල අවුදින් වෙරල හෝදන් සමුදුරට අරගෙන ගියා
සේදි සේදී හීන වූවත් වෙරල යන්නෙද රල දමා
ආදරෙයි මම ඒ තරම් නෑ යන්නෙ ඈතට ඔබ දමා
මුහුදු පතුලෙදි පුංචි වැලිකැට ක්ෂිතිජයක් මතකෙට මවා
නැවත නොලැබෙන වෙරල රළ ගැන හීන මතකය ගොඩ ගසා
රැල්ල වෙරලට ගියත් එන්නේ සමුදුරට බව හිත හිතා
හැමදාම හැංගිලා ඉන්නේ එන්න එලියට බය නිසා
බොරු තරහ නපුරුකම් මට එපා දැන් නම්
දාල යන්නම ඕනෙ හිතෙනව නම්
ඉන්න කියන්නට කෝ මට හිමි නෑකම්
මම වගේ ඔයා ගැන එයත් හිතනවද
මගේ පණ බඩගින්නෙ තියන් නැහැ නේද
ලග ඉදන් ඔලුව අත ගානවා නේද
ආදරෙත් අඩු නැතුව දෙනව ඇති නේද
මට මගේ හිත හදා ගන්න
ඔයා සතුටින්ද මට කියන්න
නරක වැඩ දැකිනකොට දුක හිතයි නේද
නපුරු නැති ආදරෙන් කියල දෙයි නේද
මුලු ගේම ලස්සනට තියල ඇති නේද
මගේ පන සතුටින්ම ඉන්නවා නේද
මට මගේ හිත හදා ගන්න
ඔයා සතුටින්ද මට කියන්න
මට නැතත් ඒ සතුට ඔබ ලග රැදේවා
ජීවිතේ හැමදාම ආදරේ ලැබේවා
මගේ මතකය ගොඩක් දුර වේවා
ඒ තරම් සෙනෙහසින් ඔබ සිත පිරේවා
තරු පොකුරු වටේට නෑ නේද හිතෙනව
ඉර අවුවට පිච්චිලා මැරුනත් දාල යන්නෙ කෑ පණ.
ඔයාට මම ඉන්නවා.
තරු ගොඩක් මැද හද දකිනකොට මට ඔයාව ආයෙත් මතක් වෙනව...
හිත පාරගෙන කදුලු එනකොට ඔයා සතුටින් නම් කමක් කෑනෙ හිතෙනවා.
ඔයාව දාල මම යන්නෙ නෑ පණ.
අහසක් වගේ ඔයා ලගින්ම ඉන්නව
ආදරෙයි මහ ගොඩාක්...