මම

ආ මඟ කෙටි කියන්නෙ නෑ
යා යුතු දුරක් දන්නෙ නැති නිසා
ඒත් දන්නව
යන්න වෙන දවසට යන්නම වෙනව
මේ ඔක්කොම අත්හැරල
ඉතින් මම ලෑස්තී

ඉතින් ඇයි ආයෙත් සඳ පායන්නෙ?

ගිනියම් අහසක තනි උනාට,
හිරු එලියෙන් ආලෝකමත් වුනා
වාලාකුලුත් මඟ කීව,
ගිනියමට නොදැවී, ආලෝකයෙන් බැබලෙන්න!

හැමදෙයක්ම ඔයාගෙ..! ඒත් ඒ මගේ ජීවිතේ~!

මගේ හිතේ හීනයක් වෙලා ලඟින් තිබුනු ඒ ආදරේ,
මම මෙච්චරක් කල් හීන දැකපු  ඒ ජීවිතේ,
ඒ හිනාව,
ඒ කතාව,
ඒ හැමදෙයක්ම ඔයාගෙ
කිසිම තරහක් ඊරිසියාවක් නෑ
සතුටෙන් තියන්න හැමදාටම
ඒ මගේ ජීවිතේ!
හැමදාටම මම ආදරේ කරන මගේ ජීවිතේ!

හැමදාටම

ගලායන ගංගාව ගලා ගියාදෙන්
හමායන සුලංරැල් හමා ගියාදෙන්
ගෙවීයන කාලය ගෙවී ගියාදෙන්
හැරයන ජීවිතය හැරදා ගියාදෙන්

තනිකඩ අසරන මහළු!

නමට පෙර බොහෝ විශේෂන,
නමට පසු බොහෝ අකුරුත් ඇති,
උගත් පඬි රුවන!

"එපා හිරු පායන්න අදින් පසු මගෙ ලොවට!"

අඳුරු අහසක තනිකරල ගියාට,
හඳ පායල තිබුන මගේ අහසට
වලාකුලුත් මඟ කීව සඳ වට බබලන්න!
ඇයි ආයෙ ආයෙත් හිරු පායන්නෙ?

මේ ගිනි දවාලක!

ඉර එලියනෙ හැමෝටම ඕනෙ කිවුවෙ!
ඉතින් ඇයි දැන් තරු ගැන හිතන්නෙ!
තරු ඔහේ තිබුනාවෙ තියෙන විදිහට!

හඳ එලියට විතරයි තරු දිලිසෙන්නෙ!

නුඹ!

සිතට දිව එන,
ඔලුවෙ කැරකෙන,
යන එන මග නිතර මැවෙන,
මා පසුපස සෙවනැල්ල මෙන් වද දෙමින්,
මුලු ජීවිතයේම ජීවත්වෙන,
එකම සිතිවිල්ල...

දිගුකාලීන කෙටි කතාව

නොදන්නවාට ආදරේ තරම්,
දැනගන්න උවමනාවකුත් නැතිකොට,
නොදන්වාම ඉන්න සිතුවෙමි.
සිතින් දුක් වේවි යැයි මෙතරම්,
නොසිතුවෙමි.
එදා..

හැමදාටම

මම තවම බලනවා
පෙර ඔබ සිටි තැනම බලනවා
මම තවමත් යනවා
එ පින්බිමට
මම යනවා එනවා
මම තවම සොයනවා
මා නෙතු ඔබව සොයනවා
මා සිතට කියනවා
ඔබ දැන් නැතැයි කියනවා
මා නැවත බලනවා
ඔබ සිටි තැන
මම තවම සොයනවා...