මගේ නෙත් ඔබේ

ඔබ වෙනුවෙන් කඳුලු පිරුනු මගේ නෙත් දෙක
මා වෙනුවෙන් අද කඳුලැලි ඇයිද කිව මැන!
එදා මගේ නෙතේ පිරුනු ඔබේ රන් රුව
හැමදාමත් ඔබේ නෙතට පෙනෙනු දෙනු මැන!

කවුරුහරි හිතනව නම්, වැරදිත් නෑ!

ඉරයි හඳයි ගැන,
හැමදාම හැමෝම ලියන්නෙ,
වෙන කිසිම දෙයක් මේ ලෝකෙ නැති නිසා...

පුන්චි දූ

මම ඉපදුන දවසෙ සතුටට අම්මටයි,අප්පච්චිට ඇඩුනලු...

 මට තාමත් මතකයි පුන්චි කාලෙ මගේ අතින් අල්ලගෙන ඉස්කොලෙට එක්කගෙන ගිහින්, පන්තියෙන් වාඩි කරල අප්පච්චි පන්තියෙන් එලියට යන්නෙ, මාව තනියම තියල යන්න ලොබකමින් වගේ...

    අප්පච්චි යනකොට මම අඩනකොට, අප්පච්චිගෙ ඇස් වලින් කඳුලු එනකොට,අඬන එක නවත්තන්නෙ, අප්පච්චිට දුක හිතෙනව මට බලන් ඉන්න බෑරි නිසයි.....

    අද මම විශ්ව විද්‍යාලෙට ගියාට වෙනසක් නෑ අප්පච්චි.... 
මගෙ හිතේ මගේ අප්පච්චිට තිබුන ආදරේ කවදාවත් වෙනසක් වෙලා නෑ. මම  මම තාමත් මගෙ අප්පච්චිගෙ පුන්චි දූ තමයි.

හැමදාටමත් එහෙම තමයි....

[ මේක ලියුවෙ මීට අවුරුදු 4කට කලින් :-) ]

ඔබ

ආයේ නම් දකිනු එපා
මාගේ සිත කීවත්,
එකම වරක්වත් දකින්න
හමදාමත් පතනා
එකම එක රුව ඔබයි
ඔබමයි

කඳුලක් නම් එන්න එපා
හමදාම සිතුවත්,
දකින දකින හැම වරකදී,
නෙත් කඳුලක බොඳවී යන
එකම එක රුව ඔබයි
ඔබමයි

මා ගැන නම් සිතනු එපා
හමදාමත් සිත කීවත්
මටත් හොරෙන් හැමදාමත්
මා ගැන එතරම් සොයනා
එකම එක රුව ඔබයි
ඔබමයි

එකම දුව

මම ඇයගේ එකම දුවයි
පුතත්, දුවත් මමම තමයි!
සසර පුරා එහෙමම වෙයි.
හැමදාමත් එකම වගෙයි,
ඇය මට ආදරයම දෙයි.
කොතරම් දුක් දුන්නත් මම,
මා සමගින් තරහ නොවෙයි.
හමදාමත් මේ සසරේ,
මාගේ හෙවනැල්ල ඇයයි.
මගෙ අම්මා ඒ ඇයමයි,
මා ඔබගේ එකම දුවයි!
සන්සාරෙන් සන්සාරෙට,
මා පතනා පැතුම එයයි!