නිදි නැති රෑක

නින්ද අහලක නෑ

ඒ වුනත් ඔබ එතැයි හීනෙන් හිතට නිවනක් නෑ

නිදාගන්නට බෑ

ඔබ එනවනම් හැමදාම හීනෙන් ඇහැ අරින්නෙත් නෑ

කවදා කොතැනක යලි දකින්නද 

දිනක් අහලක නෑ

අයිතියක්වත් මට මගේ හිත ගැන දැන් ඇත්තේම නෑ

මනමේ කුමරිගේ වැදි රජු

කඩුව දෙනකොට මනමෙ කුමරිය මමත් පැනලා ඒක ගත්තට,

මනමේ කුමරා සටන් කෙරුවේ ඒකි වෙනුවෙන් පනත් දීගෙන

ඒ මොහොතෙ මම පිටට ඇන්නට හිතේ තරහට සටන හින්දම

ඌ බැලුවේ ඒකිගේ මූනයි මැරෙන මොහොතෙත් ආදරේටම

ජීවිතේ තව දුරම ගමනක් යන්න තිබුනට කුමරි එක්කම

තවත් ආදරණීය කුමරෙක් ආවොතින් අපි දෙන්න මැද්දට

මේකි දෙයිදෝ මගේ කඩුවත් ඌට පැනලා අනින්නට මට

අම්මපයි මම තාම හිතනවා…

එදා එතනදි ඌට වුනුදේ, කවද කොතනදි සිදු වෙයිද මට!